یادداشت توافق قبل از خرید سیم‌کارت را خیلی‌ها یا اصلاً نمی‌نویسند یا آن را شبیه یک قرارداد بلند می‌کنند. هر دو کار را کنار بگذارید. یک یادداشت کوتاه، حافظه دو طرف را یکی می‌کند. جای قانون، جای فرم دفتر، و جای مشاوره حقوقی را نمی‌گیرد. اگر بعداً اختلاف جدی شد، این برگه همه‌چیز را حل نمی‌کند. فقط جلوی اختلاف‌های ساده از جنس «من این عدد را نگفتم» را می‌گیرد.
قلم‌ها را همان روزی بنویسید که هنوز پول عمده جابه‌جا نشده. بعد از واریز، هر کس روایت خودش را دقیق‌تر از واقعیت به یاد می‌آورد. پیام در گفت‌وگوی همان معامله کافی است، به شرطی که قلم‌های زیر را داشته باشد نه تبریک و تعارف.
عدد و نوع خط
شماره را کامل بنویسید. نمونه آموزشی اگر ۰۹۱۲۶۷۸۹۶۷۸ است، همان را کپی کنید نه اینکه بنویسید «همان رند شش». نوع خط را هم بنویسید: دائمی یا اعتباری. اگر نوشتید دائمی و بعد معلوم شد اعتباری است، یادداشت قبلی مبنای ادامه نیست. باید از نو توافق کنید. بازار عمدتاً خط دائمی ثبت‌شده به نام مشترک را قیمت می‌کند و اعتباری ممکن است بدون شارژ در بازه اپراتور غیرفعال شود. این تفاوت باید در همان چند خط باشد.
اگر الگو دلیل بخشی از قیمت است، همان الگو را در یک عبارت بنویسید: تکرار دو رقم، نه فقط کلمه رند. بعداً اگر شماره کمی فرق داشت، می‌دانید روی چه چیزی دست گذاشته بودید. عبارت مبهم، یادداشت را بی‌اثر می‌کند.
مبلغ و مرحله‌ها
مبلغ کل را عددی بنویسید. اگر پرداخت دو تکه است، هر تکه را به یک رویداد وصل کنید: بعد از دیدن روی دستگاه، یا هنگام حضور در دفتر. بدون رویداد، تکه دوم قابل تعبیر دوباره است. تاریخ را هم عددی بنویسید. «به‌زودی» را ننویسید.
اگر هیچ پولی قبل از دفتر رد و بدل نمی‌شود، همان را بنویسید تا بعداً کسی ادعا نکند بیعانه داده یا طلبکار است. شفافیت شامل ندادن پول هم می‌شود. این هنوز قرارداد رسمی نیست. یک صورت‌وضعیت ساده است که هر دو دیده‌اند.
چه کسی می‌آید و فروخته‌شد یعنی چه
اسم کسی که با کارت ملی و سیم‌کارت به دفتر پیشخوان دولت یا باجه رسمی اپراتور می‌آید را بنویسید. اگر آن شخص غیر از فروشنده‌ای است که با شما چت کرده، این تفاوت باید روی یادداشت باشد. حضور را این مقاله طراحی نمی‌کند. فقط یادآوری می‌کند که نام آدم غایب را به‌جای آدم حاضر ننویسید.
جمله فروخته‌شد در آگهی یعنی فروشنده آن صفحه را دیگر برای خریداران جدید باز نمی‌گذارد، یا سایت وضعیت آگهی را عوض کرده. این جمله به‌تنهایی یعنی مالکیت به نام شما شده؟ نه. تا کار دفتر انجام نشده، فروخته‌شد یک علامت روی آگهی است نه پایان نام خط. در یادداشت بنویسید آگهی کی بسته می‌شود: بعد از دفتر، نه قبل از دیدن کارت. اگر فروشنده خواست همان شب آگهی را ببندد و دفتر هفته بعد باشد، این فاصله را صریح بنویسید تا معنی فروخته‌شد برای هر دو یکی باشد.
وقتی یادداشت را خط می‌زنید
اگر عدد، نوع خط، یا آدم حاضر عوض شد، زیر همان یادداشت بنویسید لغو شد و متن تازه بسازید. پیام قدیمی را پاک نکنید. پاک کردن، حافظه را دوباره دو تکه می‌کند. اگر معامله به‌هم خورد و پولی رد و بدل شده بود، همان لحظه بنویسید چه مبلغی پیش کیست. نگویید بعداً صاف می‌کنیم.
یادداشت توافق قبل از خرید سیم‌کارت در همین حد مفید است: عدد، نوع، مبلغ، تاریخ، آدم دفتر، و معنای فروخته‌شد. اگر فروشنده از نوشتن این قلم‌ها طفره رفت، معامله را شفاهی و سنگین نکنید. یا همه‌چیز را یکجا در دفتر تمام کنید، جایی که رویداد دیدنی است، یا از آگهی بگذرید. برگه بلندتر از این، الزاماً محکم‌تر نیست.
یک نسخه پیش خودتان هم بماند
بعد از اینکه فروشنده قلم‌ها را تأیید کرد، همان متن را برای خودتان نگه دارید، جدا از اینکه در گوشی او چه می‌ماند. اگر فقط روی کاغذ اوست و شما عکس ندارید، هفته بعد به حافظه برگشته‌اید. لازم نیست سند رسمی بسازید. همان چند خط، با تاریخ همان روز، کافی است. اگر مبلغ را مرحله‌ای نوشته‌اید، کنار هر مرحله علامت بزنید وقتی انجام شد. علامت نخوردن یعنی آن مرحله هنوز باز است و آگهی را تمام‌شده حساب نکنید.
اگر وسط کار فهمیدید شماره روی دستگاه با یادداشت یکی نیست، یادداشت را ادامه ندهید. نمونه آموزشی: نوشته‌اید ۰۹۱۲۴۰۴۰۴۰ و دستگاه ۰۹۱۲۴۰۴۰۴۸ را نشان می‌دهد. این یک رقم، موضوع تازه است نه اصلاح املایی. از نو بنویسید یا از معامله بیرون بیایید. فروخته‌شد را هم فقط وقتی به زبان بیاورید که معنی‌اش را در همان یادداشت آورده باشید: بستن آگهی، یا تمام شدن کار دفتر. این دو را هم‌معنی ننویسید مگر اینکه واقعاً همان روز هر دو رخ داده باشد.