هستی در خرم‌بید، استان فارس دانشجو است و خط خانوادگی را پس می‌دهد. می‌خواهد پیامک دانشگاه روی خط خودش بیاید. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و هستی همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «واقعیت افزوده» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
واقعیت افزوده را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی اندروید» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
هستی تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک نفر در چت گفت فایل را برایت می‌فرستم، فقط کد پیامک را بخوان. هستی نخواند. کد یک‌بارمصرف مال خود اوست و هیچ پشتیبانی واقعی آن را بلند نمی‌خواهد.
اگر واقعیت افزوده روی گوشی حساب می‌سازد، هستی ترجیح می‌دهد آن حساب به خط کار وصل باشد نه به خط خانواده، تا پیامک رمز با پیام مدرسه و بانک قاطی نشود.
آنچه همان روز باید دانسته شود
عصر همان روز هستی یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: واقعیت افزوده را با تبلیغ یک فروشنده تنها قضاوت نکنید. مشخصات را از منبع همان برند و از چند فروشنده بسنجید.
در راه برگشت هستی به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: این مطلب خبر یک رویداد امروز نیست. اگر قابلیت یا قیمت عوض شده، صفحه رسمی ملاک است.
هستی این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: به‌روزرسانی را از خود دستگاه بگیرید، نه از لینک داخل پیامک تبلیغاتی.
هستی این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: زاویه این صفحه «روی اندروید» است. قبل از خریدن، نیاز واقعی را بنویسید: تماس، اینترنت، بازی یا کار.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، هستی مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: در خرم‌بید پوشش آنتن و سرعت اینترنت را روی مسیری که هر روز می‌روید امتحان کنید، نه فقط کنار ویترین مغازه.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
هستی یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
هستی شهر خرم‌بید را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
هستی رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
هستی همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر واقعیت افزوده به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
هستی برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های خرم‌بید (/cities/khorrambid)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای واقعیت افزوده را قطعی نمی‌کند. داستان هستی فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.