بهرام در بندرلنگه، استان هرمزگان راننده تاکسی اینترنتی است. نمیخواهد مسافر شماره شخصیاش را ذخیره کند. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و بهرام همان کسی است که کار را تا آخر میبرد. این هفته میخواهد «واقعیت افزوده» را روی گوشیاش درست راه بیندازد.
واقعیت افزوده را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «دانلود و نصب فقط از منبع رسمی» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول بهتنهایی ثابت نمیکند آن سایت، خود سازنده است.
بهرام تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
در یک کانال، لینکی با نام واقعیت افزوده و وعده «نسخه رایگان بدون محدودیت» آمده بود. بهرام آدرس را با سایت سازنده مقایسه کرد. دامنه یکی نبود، پس لینک را باز نکرد.
در بندرلنگه اینترنت موبایل گاهی کند است. بهرام این کندی را به حساب خراب بودن واقعیت افزوده نگذاشت. اول خط و وایفای را عوض کرد، بعد خود برنامه را قضاوت کرد.
آنچه همان روز باید دانسته شود
بهرام این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: واقعیت افزوده را با تبلیغ یک فروشنده تنها قضاوت نکنید. مشخصات را از منبع همان برند و از چند فروشنده بسنجید.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، بهرام مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: این مطلب خبر یک رویداد امروز نیست. اگر قابلیت یا قیمت عوض شده، صفحه رسمی ملاک است.
دوست بهرام خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. بهرام تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: بهروزرسانی را از خود دستگاه بگیرید، نه از لینک داخل پیامک تبلیغاتی.
عصر همان روز بهرام یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: زاویه این صفحه «دانلود و نصب فقط از منبع رسمی» است. قبل از خریدن، نیاز واقعی را بنویسید: تماس، اینترنت، بازی یا کار.
در راه برگشت بهرام به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرفها ارزش ندارد: در بندرلنگه پوشش آنتن و سرعت اینترنت را روی مسیری که هر روز میروید امتحان کنید، نه فقط کنار ویترین مغازه.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه میکند
بهرام یک بار دیگر جملههایی را که نوشته بود خواند. اگر جملهای را نمیشد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
بهرام شهر بندرلنگه را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
بهرام رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
بهرام همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر واقعیت افزوده به خط موبایل وصل میشد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
بهرام برای ادامه، این صفحهها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهیهای بندرلنگه (/cities/bandar-lengeh)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای واقعیت افزوده را قطعی نمیکند. داستان بهرام فقط نشان میدهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئنتر است.