نرگس در پاسارگاد، استان فارس در یک دفتر اسناد کار می‌کند. می‌داند یک رقم اشتباه یعنی پرونده یک آدم دیگر. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و نرگس همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «هدفون» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
هدفون را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
نرگس تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
در یک کانال، لینکی با نام هدفون و وعده «نسخه رایگان بدون محدودیت» آمده بود. نرگس آدرس را با سایت سازنده مقایسه کرد. دامنه یکی نبود، پس لینک را باز نکرد.
در پاسارگاد اینترنت موبایل گاهی کند است. نرگس این کندی را به حساب خراب بودن هدفون نگذاشت. اول خط و وای‌فای را عوض کرد، بعد خود برنامه را قضاوت کرد.
آنچه همان روز باید دانسته شود
وقتی طرف مقابل عجله داشت، نرگس مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: هدفون را با تبلیغ یک فروشنده تنها قضاوت نکنید. مشخصات را از منبع همان برند و از چند فروشنده بسنجید.
دوست نرگس خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. نرگس تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: این مطلب خبر یک رویداد امروز نیست. اگر قابلیت یا قیمت عوض شده، صفحه رسمی ملاک است.
عصر همان روز نرگس یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: به‌روزرسانی را از خود دستگاه بگیرید، نه از لینک داخل پیامک تبلیغاتی.
در راه برگشت نرگس به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: زاویه این صفحه «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. قبل از خریدن، نیاز واقعی را بنویسید: تماس، اینترنت، بازی یا کار.
نرگس این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: در پاسارگاد پوشش آنتن و سرعت اینترنت را روی مسیری که هر روز می‌روید امتحان کنید، نه فقط کنار ویترین مغازه.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
نرگس یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
نرگس شهر پاسارگاد را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
نرگس رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
نرگس همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر هدفون به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
نرگس برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های پاسارگاد (/cities/pasargad)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای هدفون را قطعی نمی‌کند. داستان نرگس فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.