سارا در جم، استان بوشهر برای یک آموزشگاه کار می‌کند. باید شماره‌ای را روی پوستر چاپ کند که تا سال‌ها عوض نشود. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و سارا همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «Dream League Soccer» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
Dream League Soccer را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی کامپیوتر» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
سارا تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک نفر در چت گفت فایل را برایت می‌فرستم، فقط کد پیامک را بخوان. سارا نخواند. کد یک‌بارمصرف مال خود اوست و هیچ پشتیبانی واقعی آن را بلند نمی‌خواهد.
اگر Dream League Soccer روی گوشی حساب می‌سازد، سارا ترجیح می‌دهد آن حساب به خط کار وصل باشد نه به خط خانواده، تا پیامک رمز با پیام مدرسه و بانک قاطی نشود.
آنچه همان روز باید دانسته شود
عصر همان روز سارا یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: Dream League Soccer را فقط از فروشگاه رسمی همان دستگاه بگیرید: گوگل‌پلی، اپ‌استور، استیم، پلی‌استیشن یا سایت ناشر. فایل کرک و لینک ناشناس حساب را به خطر می‌اندازد.
در راه برگشت سارا به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: اگر بازی آنلاین است، قطع و وصل شدن را اول با یک خط دیگر یا یک وای‌فای دیگر امتحان کنید تا عیب از خود بازی جدا شود.
سارا این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: خرید درون‌برنامه را با حساب خودتان و از فروشگاه رسمی انجام دهید. فروش سکه و الماس با کارت‌به‌کارت در چت، راه رایج کلاهبرداری است.
سارا این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: زاویه این صفحه «روی کامپیوتر» است. برای کودک، خرید درون‌برنامه و چت با غریبه را محدود کنید.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، سارا مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: در جم برای بازی روی موبایل به اینترنت پایدار نیاز است. اگر خط کارتان با خط خانه یکی است، پیامک رمز بانک هم وسط بازی می‌آید.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
سارا یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
سارا شهر جم را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
سارا رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
سارا همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر Dream League Soccer به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
سارا برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های جم (/cities/jam-bushehr)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای Dream League Soccer را قطعی نمی‌کند. داستان سارا فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.