حامد در زرند، استان کرمان تعمیرگاه موبایل دارد. مشتری‌ها با شماره‌ای زنگ می‌زنند که روی شیشه مغازه نوشته شده. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و حامد همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «Need for Speed» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
Need for Speed را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی اندروید» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
حامد تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک نفر در چت گفت فایل را برایت می‌فرستم، فقط کد پیامک را بخوان. حامد نخواند. کد یک‌بارمصرف مال خود اوست و هیچ پشتیبانی واقعی آن را بلند نمی‌خواهد.
اگر Need for Speed روی گوشی حساب می‌سازد، حامد ترجیح می‌دهد آن حساب به خط کار وصل باشد نه به خط خانواده، تا پیامک رمز با پیام مدرسه و بانک قاطی نشود.
آنچه همان روز باید دانسته شود
دوست حامد خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. حامد تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: Need for Speed را فقط از فروشگاه رسمی همان دستگاه بگیرید: گوگل‌پلی، اپ‌استور، استیم، پلی‌استیشن یا سایت ناشر. فایل کرک و لینک ناشناس حساب را به خطر می‌اندازد.
عصر همان روز حامد یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: اگر بازی آنلاین است، قطع و وصل شدن را اول با یک خط دیگر یا یک وای‌فای دیگر امتحان کنید تا عیب از خود بازی جدا شود.
در راه برگشت حامد به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: خرید درون‌برنامه را با حساب خودتان و از فروشگاه رسمی انجام دهید. فروش سکه و الماس با کارت‌به‌کارت در چت، راه رایج کلاهبرداری است.
حامد این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: زاویه این صفحه «روی اندروید» است. برای کودک، خرید درون‌برنامه و چت با غریبه را محدود کنید.
حامد این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: در زرند برای بازی روی موبایل به اینترنت پایدار نیاز است. اگر خط کارتان با خط خانه یکی است، پیامک رمز بانک هم وسط بازی می‌آید.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
حامد یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
حامد شهر زرند را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
حامد رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
حامد همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر Need for Speed به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
حامد برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های زرند (/cities/zarand)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای Need for Speed را قطعی نمی‌کند. داستان حامد فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.