بهرام در جیرفت، استان کرمان راننده تاکسی اینترنتی است. نمی‌خواهد مسافر شماره شخصی‌اش را ذخیره کند. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و بهرام همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «Subway Surfers» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
Subway Surfers را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی کامپیوتر» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
بهرام تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
بهرام خواست همان شب همه‌چیز را تمام کند. دوستش گفت قابلیت و قیمت اشتراک عوض می‌شود و مقاله جای صفحه رسمی را نمی‌گیرد. بهرام صفحه سازنده را ذخیره کرد و تبلیغ را بست.
برای کودک یا برای کار مشتری، خروجی Subway Surfers را قبل از فرستادن یک بار خودش خواند. مدل و بازی می‌توانند عدد و اسم را اشتباه بسازند.
آنچه همان روز باید دانسته شود
بهرام این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: Subway Surfers را فقط از فروشگاه رسمی همان دستگاه بگیرید: گوگل‌پلی، اپ‌استور، استیم، پلی‌استیشن یا سایت ناشر. فایل کرک و لینک ناشناس حساب را به خطر می‌اندازد.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، بهرام مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: اگر بازی آنلاین است، قطع و وصل شدن را اول با یک خط دیگر یا یک وای‌فای دیگر امتحان کنید تا عیب از خود بازی جدا شود.
دوست بهرام خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. بهرام تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: خرید درون‌برنامه را با حساب خودتان و از فروشگاه رسمی انجام دهید. فروش سکه و الماس با کارت‌به‌کارت در چت، راه رایج کلاهبرداری است.
عصر همان روز بهرام یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: زاویه این صفحه «روی کامپیوتر» است. برای کودک، خرید درون‌برنامه و چت با غریبه را محدود کنید.
در راه برگشت بهرام به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: در جیرفت برای بازی روی موبایل به اینترنت پایدار نیاز است. اگر خط کارتان با خط خانه یکی است، پیامک رمز بانک هم وسط بازی می‌آید.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
بهرام یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
بهرام شهر جیرفت را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
بهرام رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
بهرام همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر Subway Surfers به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
بهرام برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های جیرفت (/cities/jiroft)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای Subway Surfers را قطعی نمی‌کند. داستان بهرام فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.