رضا در ابوموسی، استان هرمزگان بین شهرها بار جابه‌جا می‌کند. نمی‌خواهد شماره شخصی‌اش روی بارنامه بنشیند. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و رضا همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «Counter-Strike 2» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
Counter-Strike 2 را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
رضا تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک نفر در چت گفت فایل را برایت می‌فرستم، فقط کد پیامک را بخوان. رضا نخواند. کد یک‌بارمصرف مال خود اوست و هیچ پشتیبانی واقعی آن را بلند نمی‌خواهد.
اگر Counter-Strike 2 روی گوشی حساب می‌سازد، رضا ترجیح می‌دهد آن حساب به خط کار وصل باشد نه به خط خانواده، تا پیامک رمز با پیام مدرسه و بانک قاطی نشود.
آنچه همان روز باید دانسته شود
دوست رضا خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. رضا تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: Counter-Strike 2 را فقط از فروشگاه رسمی همان دستگاه بگیرید: گوگل‌پلی، اپ‌استور، استیم، پلی‌استیشن یا سایت ناشر. فایل کرک و لینک ناشناس حساب را به خطر می‌اندازد.
عصر همان روز رضا یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: اگر بازی آنلاین است، قطع و وصل شدن را اول با یک خط دیگر یا یک وای‌فای دیگر امتحان کنید تا عیب از خود بازی جدا شود.
در راه برگشت رضا به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: خرید درون‌برنامه را با حساب خودتان و از فروشگاه رسمی انجام دهید. فروش سکه و الماس با کارت‌به‌کارت در چت، راه رایج کلاهبرداری است.
رضا این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: زاویه این صفحه «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. برای کودک، خرید درون‌برنامه و چت با غریبه را محدود کنید.
رضا این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: در ابوموسی برای بازی روی موبایل به اینترنت پایدار نیاز است. اگر خط کارتان با خط خانه یکی است، پیامک رمز بانک هم وسط بازی می‌آید.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
رضا یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
رضا شهر ابوموسی را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
رضا رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
رضا همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر Counter-Strike 2 به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
رضا برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های ابوموسی (/cities/abu-musa)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای Counter-Strike 2 را قطعی نمی‌کند. داستان رضا فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.