بهرام در دولت‌آباد، استان اصفهان راننده تاکسی اینترنتی است. نمی‌خواهد مسافر شماره شخصی‌اش را ذخیره کند. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و بهرام همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی کامپیوتر» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
بهرام تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
در یک کانال، لینکی با نام نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی و وعده «نسخه رایگان بدون محدودیت» آمده بود. بهرام آدرس را با سایت سازنده مقایسه کرد. دامنه یکی نبود، پس لینک را باز نکرد.
در دولت‌آباد اینترنت موبایل گاهی کند است. بهرام این کندی را به حساب خراب بودن نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی نگذاشت. اول خط و وای‌فای را عوض کرد، بعد خود برنامه را قضاوت کرد.
آنچه همان روز باید دانسته شود
در راه برگشت بهرام به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی یک ابزار هوش مصنوعی است، نه یک آدم و نه یک منبع رسمی. خروجی‌اش را قبل از آنکه برای مشتری، تکلیف یا تصمیم مالی بفرستید خودتان بخوانید.
بهرام این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: حساب نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی را با ایمیل خودتان بسازید. رمز را برای کانالی که وعده نسخه قفل‌شکسته می‌دهد نفرستید.
بهرام این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: نسخه رایگان معمولاً سقف استفاده دارد. اگر سایتی ناشناس همان نام را با کارت‌به‌کارت تبلیغ کرد، مسیر رسمی سازنده را باز کنید.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، بهرام مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: زاویه این صفحه «روی کامپیوتر» است. قابلیت و قیمت اشتراک عوض می‌شود؛ عدد قطعی را از صفحه خود نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی بخوانید، نه از یک گروه.
دوست بهرام خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. بهرام تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: در دولت‌آباد هم دکمه دانلود رسمی عوض نمی‌شود. شهر فقط روی کیفیت اینترنت موبایل و روی خطی که با آن وارد حساب می‌شوید اثر دارد.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
بهرام یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
بهرام شهر دولت‌آباد را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
بهرام رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
بهرام همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
بهرام برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های دولت‌آباد (/cities/dowlatabad-isfahan)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای نوشتن ایمیل با هوش مصنوعی را قطعی نمی‌کند. داستان بهرام فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.