هستی در لنگرود، استان گیلان دانشجو است و خط خانوادگی را پس می‌دهد. می‌خواهد پیامک دانشگاه روی خط خودش بیاید. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و هستی همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «هوش مصنوعی اینستاگرام» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
هوش مصنوعی اینستاگرام را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
هستی تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک نفر در چت گفت فایل را برایت می‌فرستم، فقط کد پیامک را بخوان. هستی نخواند. کد یک‌بارمصرف مال خود اوست و هیچ پشتیبانی واقعی آن را بلند نمی‌خواهد.
اگر هوش مصنوعی اینستاگرام روی گوشی حساب می‌سازد، هستی ترجیح می‌دهد آن حساب به خط کار وصل باشد نه به خط خانواده، تا پیامک رمز با پیام مدرسه و بانک قاطی نشود.
آنچه همان روز باید دانسته شود
عصر همان روز هستی یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: هوش مصنوعی اینستاگرام یک ابزار هوش مصنوعی است، نه یک آدم و نه یک منبع رسمی. خروجی‌اش را قبل از آنکه برای مشتری، تکلیف یا تصمیم مالی بفرستید خودتان بخوانید.
در راه برگشت هستی به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: حساب هوش مصنوعی اینستاگرام را با ایمیل خودتان بسازید. رمز را برای کانالی که وعده نسخه قفل‌شکسته می‌دهد نفرستید.
هستی این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: نسخه رایگان معمولاً سقف استفاده دارد. اگر سایتی ناشناس همان نام را با کارت‌به‌کارت تبلیغ کرد، مسیر رسمی سازنده را باز کنید.
هستی این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: زاویه این صفحه «نسخه رایگان و محدودیت‌هایش» است. قابلیت و قیمت اشتراک عوض می‌شود؛ عدد قطعی را از صفحه خود هوش مصنوعی اینستاگرام بخوانید، نه از یک گروه.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، هستی مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: در لنگرود هم دکمه دانلود رسمی عوض نمی‌شود. شهر فقط روی کیفیت اینترنت موبایل و روی خطی که با آن وارد حساب می‌شوید اثر دارد.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
هستی یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
هستی شهر لنگرود را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
هستی رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
هستی همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر هوش مصنوعی اینستاگرام به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
هستی برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های لنگرود (/cities/langarud)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای هوش مصنوعی اینستاگرام را قطعی نمی‌کند. داستان هستی فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.