رضا در خنداب، استان مرکزی بین شهرها بار جابه‌جا می‌کند. نمی‌خواهد شماره شخصی‌اش روی بارنامه بنشیند. این داستان برای کاربر موبایل نوشته شده و رضا همان کسی است که کار را تا آخر می‌برد. این هفته می‌خواهد «Midjourney» را روی گوشی‌اش درست راه بیندازد.
Midjourney را نباید با نام یک شهر یا با یک لینک ناشناس یکی دانست. چیزی که باید روشن شود «روی کامپیوتر» است. تقریباً روی یک لینک تبلیغاتی کلیک کرد و بعد ایستاد. اسم محصول به‌تنهایی ثابت نمی‌کند آن سایت، خود سازنده است.
رضا تصمیم گرفت اول منبع رسمی را پیدا کند، بعد حساب بسازد، و رمز یا کد پیامک را برای هیچ کانال و گروهی نفرستد.
صبح؛ قبل از هر قولی
در یک کانال، لینکی با نام Midjourney و وعده «نسخه رایگان بدون محدودیت» آمده بود. رضا آدرس را با سایت سازنده مقایسه کرد. دامنه یکی نبود، پس لینک را باز نکرد.
در خنداب اینترنت موبایل گاهی کند است. رضا این کندی را به حساب خراب بودن Midjourney نگذاشت. اول خط و وای‌فای را عوض کرد، بعد خود برنامه را قضاوت کرد.
آنچه همان روز باید دانسته شود
در راه برگشت رضا به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: Midjourney یک ابزار هوش مصنوعی است، نه یک آدم و نه یک منبع رسمی. خروجی‌اش را قبل از آنکه برای مشتری، تکلیف یا تصمیم مالی بفرستید خودتان بخوانید.
رضا این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: حساب Midjourney را با ایمیل خودتان بسازید. رمز را برای کانالی که وعده نسخه قفل‌شکسته می‌دهد نفرستید.
رضا این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: نسخه رایگان معمولاً سقف استفاده دارد. اگر سایتی ناشناس همان نام را با کارت‌به‌کارت تبلیغ کرد، مسیر رسمی سازنده را باز کنید.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، رضا مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: زاویه این صفحه «روی کامپیوتر» است. قابلیت و قیمت اشتراک عوض می‌شود؛ عدد قطعی را از صفحه خود Midjourney بخوانید، نه از یک گروه.
دوست رضا خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. رضا تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: در خنداب هم دکمه دانلود رسمی عوض نمی‌شود. شهر فقط روی کیفیت اینترنت موبایل و روی خطی که با آن وارد حساب می‌شوید اثر دارد.
عصر؛ وقتی لینک ناشناس وسوسه می‌کند
رضا یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
رضا شهر خنداب را بهانه نکرد که از یک سایت ناشناس دانلود کند. شهر روی آنتن و شلوغی خیابان اثر دارد، نه روی آدرس رسمی سازنده.
رضا رمز پیامک را در چت نخواند و فایل را از پیام ناشناس نصب نکرد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
رضا همان شب فقط منبع رسمی را نگه داشت. اگر Midjourney به خط موبایل وصل می‌شد، خط کار را از خط خانه جدا کرد تا رمز بانک و پیام مشتری قاطی نشود.
اگر برای کارش یک شماره جدا لازم داشت، آگهی را در سیم زد دید و پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر نداد. خدمات سایت، مثل کارشناسی، جدا از پول خط است.
رضا برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید خط (/listings)، آگهی‌های خنداب (/cities/khondab)، کارشناسی شماره (/karshenasi).
این صفحه قیمت اشتراک، آمار ساختگی و قابلیت فردای Midjourney را قطعی نمی‌کند. داستان رضا فقط نشان می‌دهد مسیر رسمی و یک خط پایدار، از یک لینک ناشناس مطمئن‌تر است.