نرگس در تفتان، استان سیستان و بلوچستان در یک دفتر اسناد کار می‌کند. می‌داند یک رقم اشتباه یعنی پرونده یک آدم دیگر. این هفته دنبال جواب «سیم کارت بلااستفاده» است، ولی هنوز نمی‌داند خط دقیقاً چیست، به نام کیست، و قرار کجا گذاشته می‌شود.
اگر کار به دفتر بکشد، قرار در تفتان است و این شهر محل صدور پیش‌شماره نیست. چیزی که باید روشن شود «سیم‌کارت بلااستفاده چه وضعیتی پیدا می‌کند؟ قوانین روز قطع و سلب امتیاز» است. تا این‌ها روی کاغذ نیاید، عنوان آگهی برایش تصمیم نیست.
نرگس تصمیم می‌گیرد عجله را کنار بگذارد. اول خود خط را می‌بیند، بعد فرض می‌سازد، و فقط اگر این دو یکی بودند پول یا چاپ یا معرفی شماره را انجام می‌دهد.
صبح؛ قبل از هر قولی
نرگس می‌خواست همان روز شماره را روی کارت ویزیت بدهد. دوستش گفت صبر کن تا نام مالک عوض شود. برگشت چاپ از برگشت یک پیام سخت‌تر است.
واتساپ، نوبت و پیامک رمز به ثبات همان شماره وابسته‌اند. تا انتقال رسمی نشده، معرفی عمومی شماره کار ناتمام است.
آنچه همان روز باید دانسته شود
عصر همان روز نرگس یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: اپراتورها برای خط راکد مهلت و قاعده خودشان را دارند و این قاعده عوض می‌شود.
در راه برگشت نرگس به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: اگر شماره برایتان مهم است، رهایش نکنید و شرط روز را از اپراتور بپرسید.
نرگس این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: این مقاله عدد ماه مهلت را قفل نمی‌کند.
نرگس این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: سلب امتیاز بعد از مهلت، فروش دوباره همان شماره را ممکن می‌کند. به همین دلیل مالکیت را جدی بگیرید.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، نرگس مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: اخطار رسمی را از کانال اپراتور جواب دهید.
دوست نرگس خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. نرگس تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: عدد سقف خط، تعرفه دفتر، مهلت قطع و شرط وکالت را این داستان قطعی نمی‌داند. همان روز باید از سامانه رسمی و از خود دفتر یا اپراتور پرسیده شود.
عصر همان روز نرگس یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: شهر تفتان در این ماجرا فقط محل قرار و جستجوی دفتر است.
عصر؛ وقتی وسوسه عجله می‌آید
نرگس یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
قرار، اگر به دفتر برسد، در تفتان است. این شهر محل صدور پیش‌شماره نیست و ثابت نمی‌کند مالک همان‌جا زندگی می‌کند. فقط محل دیدن خط و انجام انتقال است.
نرگس رمز پیامک، کد دستوری ناشناس و تصویر کارت ملی را در چت نفرستاد. پشتیبانی واقعی اپراتور این‌ها را برای خواندن بلند نمی‌خواهد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
شب، نرگس تصمیم را به سه مشاهده وصل کرد: خود خط را دیده باشد، دائمی یا اعتباری بودنش روشن باشد، و کسی که اختیار انتقال را دارد حاضر شود. اگر یکی از این سه نبود، کار را به روز دیگری انداخت.
پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر پیشخوان نداد. خدمات خود سیم زد، مثل کارشناسی، جداست و فقط از دامنه سیم زد و درگاه پرداخت انجام می‌شود. سیم زد برای خرید خود خط بیعانه نمی‌گیرد.
نرگس برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید سیم کارت (/listings)، فروش سیم کارت (/foroosh)، کارشناسی سیم کارت (/karshenasi).
این صفحه قیمت روز، آمار ساختگی و حکم قانونی نمی‌دهد. سیم کارت بلااستفاده را در نهایت خود اپراتور و همان دفتر تمام می‌کنند. داستان نرگس فقط نشان می‌دهد تصمیم، مال همان مورد و همان روز است نه مال یک عنوان کلی.