بهرام در اشنویه، استان آذربایجان غربی راننده تاکسی اینترنتی است. نمی‌خواهد مسافر شماره شخصی‌اش را ذخیره کند. این هفته دنبال جواب «قیمت سیم کارت رند» است، ولی هنوز نمی‌داند خط دقیقاً چیست، به نام کیست، و قرار کجا گذاشته می‌شود.
اگر کار به دفتر بکشد، قرار در اشنویه است و این شهر محل صدور پیش‌شماره نیست. چیزی که باید روشن شود «قیمت سیم‌کارت رند؛ چگونه ارزش یک خط رند مشخص می‌شود؟» است. تا این‌ها روی کاغذ نیاید، عنوان آگهی برایش تصمیم نیست.
بهرام تصمیم می‌گیرد عجله را کنار بگذارد. اول خود خط را می‌بیند، بعد فرض می‌سازد، و فقط اگر این دو یکی بودند پول یا چاپ یا معرفی شماره را انجام می‌دهد.
صبح؛ قبل از هر قولی
یک عکس از کارت قدیمی برایش فرستادند. بهرام عکس را کنار گذاشت. خواست خود شماره را رقم به رقم ببیند. یک رقم اختلاف یعنی خط دیگری، حتی اگر بگویند اشتباه تایپی بوده.
دائمی یا اعتباری بودن را هم همان اول پرسید. این دو را در بازار دست‌دوم یکی نگرفت.
آنچه همان روز باید دانسته شود
در راه برگشت بهرام به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: اول الگو را نام ببرید: تکرار، آینه، پله، هزاری یا تاریخ.
بهرام این بند را برای همکارش خواند تا ببیند جمله مبهم نمانده باشد: بعد بگویید الگو چند رقم را گرفته. تکرار چهار رقمی با دو رقمی یکی نیست.
بهرام این را برای خودش نوشت و زیرش خط کشید: پیش‌شماره را جدا بنویسید. رند ۰۹۱۲ و رند ۰۹۲۱ قیمت یکسان ندارند.
وقتی طرف مقابل عجله داشت، بهرام مکث کرد و فقط همین را پذیرفت: آگهی‌های همان الگو را ببینید، نه هر آگهی با برچسب رند.
دوست بهرام خواست موضوع را در یک جمله تمام کند. بهرام تمام نکرد و واقعیت را نگه داشت: کارشناسی کمک می‌کند الگو را درست نام ببرید، نه اینکه عدد فروش را تضمین کند.
عصر همان روز بهرام یک بار دیگر، آهسته، مرور کرد: قیمت تومان قطعی معامله در این داستان نیست. آگهی زنده و دیدن خود خط جای جدول ثابت را می‌گیرند.
در راه برگشت بهرام به خودش گفت اگر این بند درست نباشد، بقیه حرف‌ها ارزش ندارد: شهر اشنویه در این ماجرا فقط محل قرار و جستجوی دفتر است.
عصر؛ وقتی وسوسه عجله می‌آید
بهرام یک بار دیگر جمله‌هایی را که نوشته بود خواند. اگر جمله‌ای را نمی‌شد برای یک آدم دیگر، بدون اصطلاح اضافه، تکرار کرد، یعنی هنوز خودش هم نفهمیده بود.
قرار، اگر به دفتر برسد، در اشنویه است. این شهر محل صدور پیش‌شماره نیست و ثابت نمی‌کند مالک همان‌جا زندگی می‌کند. فقط محل دیدن خط و انجام انتقال است.
بهرام رمز پیامک، کد دستوری ناشناس و تصویر کارت ملی را در چت نفرستاد. پشتیبانی واقعی اپراتور این‌ها را برای خواندن بلند نمی‌خواهد.
شب؛ تصمیمی که به مشاهده وصل است
شب، بهرام تصمیم را به سه مشاهده وصل کرد: خود خط را دیده باشد، دائمی یا اعتباری بودنش روشن باشد، و کسی که اختیار انتقال را دارد حاضر شود. اگر یکی از این سه نبود، کار را به روز دیگری انداخت.
پول خود خط را قبل از انتقال در دفتر پیشخوان نداد. خدمات خود سیم زد، مثل کارشناسی، جداست و فقط از دامنه سیم زد و درگاه پرداخت انجام می‌شود. سیم زد برای خرید خود خط بیعانه نمی‌گیرد.
بهرام برای ادامه، این صفحه‌ها را جدا باز کرد: خرید سیم کارت (/listings)، فروش سیم کارت (/foroosh)، کارشناسی سیم کارت (/karshenasi).
این صفحه قیمت روز، آمار ساختگی و حکم قانونی نمی‌دهد. قیمت سیم کارت رند را در نهایت خود اپراتور و همان دفتر تمام می‌کنند. داستان بهرام فقط نشان می‌دهد تصمیم، مال همان مورد و همان روز است نه مال یک عنوان کلی.