شماره روی کارت ویزیت فروشگاه فیزیکی با شماره پای استوری فرق دارد. کارت در کشو مشتری می‌ماند و ماه‌ها بعد بیرون می‌آید. اگر تا آن روز خط عوض شده یا خاموش شده باشد، کارت علیه شما کار می‌کند. تصمیم این است که چه عددی ارزش چاپ انبوه دارد و چه عددی را فقط روی تخته گچی بنویسید تا اگر غلط بود پاک شود. چاپ، تصمیم را دیربرگرداند می‌کند.
دو معیار را هم‌زمان بگذارید: خوانایی روی مقوا، و دوام خط. خوانایی یعنی مشتری بدون زنگ زدن به شما بتواند رقم‌ها را وارد گوشی کند. دوام یعنی خط دائمی باشد و به نام شما شده باشد. هر کدام غایب باشد، تیراژ را پایین بیاورید یا چاپ را عقب بیندازید.
چه عددی روی مقوا خوانا است
رقم‌ها را درشت و با فاصله گروه کنید. نمونه آموزشی ۰۹۱۲ ۱۸۱۸ ۰۴۰ را روی یک کارت آزمایشی چاپ کنید و به کسی بدهید که ده ثانیه نگاه کند و برگرداند. اگر توانست از حفظ وارد کند، گروه‌بندی درست است. اگر مجبور شد کارت را دوباره از شما بگیرد، یا فونت ریز است یا خود عدد ریتم ندارد. این آزمون چشم است و با آزمون تلفن یکی نیست. کارت را کسی دیکته نمی‌کند. خودش می‌خواند.
قطار یک رقم خیلی بلند ممکن است روی عکس آگهی زیبا باشد و روی کارت کوچک به هم بچسبد. برعکس، گروه‌های تکراری کوتاه اغلب در چاپ می‌درخشند. سطح ابررند را فقط اگر در اندازه واقعی کارت هم خوانا ماند بپذیرید. اگر طراح مجبور شد فونت را برای جا شدن الگو ریز کند، الگو برای این کارت مناسب نیست. مقوا را فدای آگهی نکنید.
چاپ را به خط دائمی گره بزنید
کارت‌هایی که پخش شده‌اند را نمی‌شود پس گرفت. پس خط باید تا وقتی آن کارت‌ها در کیف مردم است زنده بماند. خط دائمی که به نام مشترک ثبت می‌شود این نقش را بهتر بازی می‌کند. خط اعتباری ممکن است بدون شارژ در بازه اپراتور غیرفعال شود. تعداد روز را در سفارش چاپخانه ننویسید. اگر هنوز مطمئن نیستید شارژ را منظم نگه می‌دارید، برای کارت اصلی دائمی بگیرید.
قبل از چاپ، انتقال را تمام کنید. هر دو طرف معمولاً با کارت ملی و سیم‌کارت به دفتر پیشخوان دولت یا باجه رسمی اپراتور می‌روند. چاپخانه منتظر شما می‌ماند. مشتری منتظر شماره غلط نمی‌ماند. یک دوره کوتاه می‌توانید شماره را فقط روی فاکتور دستی بنویسید تا مطمئن شوید خط واقعاً به نام شماست و آزمون چشم را رد کرده. بعد تیراژ را بالا ببرید.
یک شماره روی کارت، نه سه تا
بعضی فروشگاه‌ها خط مدیر، خط صندوق، و خط پیک را با هم چاپ می‌کنند. مشتری یکی را شانسی می‌گیرد. اگر واقعاً سه نقش جدا دارید، روی کارت فقط خطی را بگذارید که همه آن نقش‌ها را به آدم درست وصل می‌کند، معمولاً خط فروش. بقیه را شفاهی بگویید. شلوغی کارت، جدیت نمی‌سازد. سردرگمی می‌سازد.
اگر شماره عوض شد، کارت قدیمی را از پیشخوان جمع کنید ولی بدانید بیرون از مغازه هنوز کارت هست. یک مدت روی کارت جدید جمله کوتاه «شماره قبلی جایگزین شد» لازم نیست اگر شماره قبلی هنوز به شما وصل است و جواب می‌دهید. اگر خط قبلی مرده است، بهترین کار این است که در معرفی حضوری خودتان عدد جدید را بگویید، نه اینکه امیدوار باشید مشتری تفاوت ریز چاپ را ببیند.
کی اصلاً چاپ نکنید
اگر اسم فروشگاه هنوز عوض می‌شود، اگر خط را این ماه گرفته‌اید و آزمون چشم را یک بار بیشتر نگرفته‌اید، یا اگر بودجه چاپ از بودجه خود خط بیشتر است، به همان تخته و فاکتور بسنده کنید. شماره روی کارت ویزیت فروشگاه فیزیکی تعهد است. تعهد را وقتی بدهید که عدد و نام هر دو ثابت‌اند.
تصمیم نهایی ساده است: عددی که در اندازه کارت خوانا است، دائمی است، و تنها شماره روی مقواست، ارزش چاپ دارد. عددی که فقط در فایل طراحی قشنگ است، در کشو مشتری به یک رشته ریز تبدیل می‌شود. چاپ را از روی مقوای واقعی تصویب کنید، نه از روی پیش‌نمایش رنگارنگ.
یک دسته کوچک قبل از تیراژ
اگر به چاپ رسیدید، اول چند ده کارت بگیرید نه چند هزار تا. آن‌ها را به مشتری واقعی بدهید و هفته بعد بپرسید شماره را از روی کارت گرفتند یا باز زنگ زدند بپرسند. اگر پرسیدند، فونت یا گروه‌بندی را عوض کنید قبل از اینکه مقوا در شهر پخش شود. این دور کوچک، هزینه خط را هدر نمی‌دهد. از هدر رفتن معرفی جلوگیری می‌کند.
روی همان دسته آزمایشی هنوز نام فروشگاه باید ثابت باشد. اگر احتمال می‌دهید ماه بعد تابلو عوض شود، چاپ را همان اندازه کوچک نگه دارید. شماره دائمی با اسم موقت، مشتری را به نامی می‌رساند که دیگر وجود ندارد. وقتی اسم و عدد هر دو یک ماه بی‌دردسر ماندند، تیراژ معنی پیدا می‌کند. تا آن روز تخته و فاکتور کافی‌اند.