سهمیه آگهی رایگان در سیم زد وجود دارد و بعد از تمام شدنش، ثبت آگهی بعدی ممکن است هزینه داشته باشد. عدد سهمیه و مبلغ آن هزینه را اینجا نمی‌نویسم، چون برای هر حساب در همان لحظه روی صفحه فروش نشان داده می‌شود و از این متن قابل حدس زدن نیست. اگر کسی در پیام یا در یک گروه برای شما رقم ساخت، به همان صفحه حساب خودتان رجوع کنید، نه به حافظه دیگران.
دیدن سهمیه کار پیچیده‌ای نیست. وارد حساب شوید و به صفحه ثبت آگهی بروید. نشانی‌اش /dashboard/sell است. همان بالا، قبل از فرم، وضعیت سهمیه رایگان را می‌خوانید. اگر هنوز سهمیه مانده باشد، صفحه همان را می‌گوید. اگر تمام شده باشد، می‌گوید این آگهی با پرداخت ثبت می‌شود و مبلغ را همان‌جا می‌بینید. لازم نیست از پشتیبانی بپرسید چند تا حق دارید، مگر اینکه عدد روی صفحه با چیزی که خودتان شمرده‌اید نمی‌خواند.
سهمیه آگهی رایگان چه چیزی را عوض نمی‌کند
رایگان بودن ثبت، محتوای آگهی را سهل‌انگارانه نمی‌کند. باز هم شماره باید ۰۹۱۲ باشد، نوع خط دائمی یا اعتباری مشخص شود، فیزیکی یا eSIM انتخاب شود، قیمت و قابل مذاکره بودن و شهر وارد شود و توضیح اگر هست با همین‌ها یکی باشد. سهمیه، تخفیف روی دقت نیست. فقط ممکن است هزینه انتشار را تا یک حدی برندارد.
سهمیه را با تعداد خط‌هایی که دارید یکی نگیرید. هر آگهی باز یک بار از این منطق استفاده می‌کند. اگر سه خط دارید و می‌خواهید هر سه را هم‌زمان بگذارید، ممکن است بعضی‌شان داخل سهمیه بمانند و بعدی هزینه داشته باشد. باز هم عدد را از صفحه بخوانید، نه از این پاراگراف. ترتیب ثبت را خودتان انتخاب می‌کنید: اول خطی که برای فروختنش آماده‌ترید.
ویرایش آگهی موجود، ساختن آگهی تازه نیست. اگر قیمت یا توضیح را عوض می‌کنید، اول ببینید همان صفحه ویرایش چه می‌گوید. بستن و از نو ساختن، فقط برای «نو شدن»، هم اعتماد خریدار را کم می‌کند هم ممکن است بی‌دلیل به سقف سهمیه نزدیکتان کند. یک خط، یک آگهی، اینجا هم به نفع جیب شماست و هم به نفع خوانایی بازار.
وقتی سهمیه تمام شده
تمام شدن سهمیه آگهی رایگان یعنی انتشار بعدی، اگر سایت هزینه نشان داد، با پرداخت همان مبلغِ روی صفحه انجام می‌شود. این را در عنوان آگهی ننویسید و از خریدار نخواهید هزینه ثبت را جدا بدهد. هزینه انتشار مال فروشنده است. قیمت خط همان فیلد قیمت است و قاطی کردنش با هزینه سایت، عدد را غیرقابل مقایسه می‌کند.
اگر پرداخت برایتان نمی‌صرفد، آگهی نگذارید تا وقتی یا سهمیه به هر دلیل در حسابتان دوباره معنا پیدا کند، یا تصمیم بگیرید همان هزینه را بپذیرید. راه میانبر این نیست که آگهی را از حساب دوست منتشر کنید. آن وقت خریدار با کسی حرف می‌زند که صاحب خط نیست و سر انتقال هم باید شما حاضر شوید. دو نام برای یک خط، همان مشکلی است که اعتماد را می‌ریزد.
قبل از پرداخت، متن را یک بار تمام بخوانید. پول دادن برای آگهی ناقص، دردناک‌تر از رایگان ناقص است، چون وسوسه می‌شوید «حالا که پول دادم بماند». سهمیه آگهی رایگان یا پولی، هیچ‌کدام متن گمراه‌کننده را توجیه نمی‌کند. اگر کد، نوع خط یا شهر غلط است، قبل از زدن دکمه درستش کنید.
سؤال‌هایی که صفحه جواب می‌دهد
«چند تا رایگان دارم؟» را صفحه فروش حساب جواب می‌دهد. «آگهی بعدی چند می‌شود؟» را همان صفحه، وقتی سهمیه تمام شده باشد، جواب می‌دهد. «آیا این هزینه قیمت خط است؟» نه. قیمت خط را خودتان در فرم می‌نویسید و خریدار همان را می‌بیند. هزینه ثبت، اگر باشد، بین شما و سایت است.
اگر دو نفر از یک خانواده دو حساب دارند، سهمیه هر کدام مال همان حساب است. از حساب دیگری برای خط خودتان آگهی نگیرید تا سهمیه او را خرج کنید. خریدار باید بداند با صاحب خط حرف می‌زند. سهمیه آگهی رایگان ابزار دیده شدن است، نه دلیل قایم کردن نام فروشنده.
عادت ساده: هر بار که می‌خواهید خط تازه‌ای بگذارید، اول همان صفحه فروش را باز کنید و جمله وضعیت سهمیه را بخوانید، بعد شماره را وارد کنید. این ترتیب جلوی غافلگیری پای دکمه انتشار را می‌گیرد. مقاله جای آن جمله را نمی‌گیرد، چون عدد مال حساب شماست نه مال این صفحه.