ثبت آگهی رایگان سیم‌کارت ۰۹۱۲ در سیم زد از پیشخوان فروشنده شروع می‌شود. آگهی تازه فقط برای شماره‌ای قبول می‌شود که با ۰۹۱۲ شروع شود. رایگان بودن ثبت به این معنی نیست که فیلدها را سرسری پر کنید. خریدار اول شماره، نوع خط، شهر و قیمت را می‌بیند. اگر این چهارتا با واقعیت نخواند، بقیه متن خوانده نمی‌شود.
قبل از باز کردن فرم، شماره را یک بار کامل بنویسید، بدانید خط دائمی است یا اعتباری، کارت فیزیکی است یا eSIM، و شهر قرار را مشخص کنید. قیمت را از روی حافظه سال قبل نگذارید. چند آگهی مشابه همان روز را ببینید یا اگر خواستید از کارشناسی هوشمند یک برآورد بگیرید. برآورد نقطه شروع است، نه عددی که حق تغییر ندارد.
هر فیلد یک واقعیت
شماره باید همان شماره‌ای باشد که روی خط است. دائمی یا اعتباری را همان‌طور که هست انتخاب کنید، حتی اگر فکر می‌کنید گفتن اعتباری بازدید را کم می‌کند. پنهان کردن نوع خط، گفت‌وگو را به جلسه می‌کشاند و آنجا قطع می‌شود. فیزیکی یا eSIM را هم درست بزنید تا خریدار بداند روز انتقال چه چیزی باید حاضر باشد.
شهر، محل قرار است نه الزاماً شهری که مالک در آن به دنیا آمده. اگر خط پیش شما در اصفهان است و خودتان ساکن تهرانید، شهری را بگذارید که واقعاً برای دیدن خط و رفتن به دفتر در آن حاضرید. قیمت و قابل‌مذاکره بودن را با هم راست بگویید. قیمت مقطوع با جمله «آخرش راه می‌آییم» در توضیح، اعتماد را کم می‌کند.
توضیح را کوتاه و قابل‌تطبیق بنویسید
دو یا سه جمله کافی است: کدام الگو در رقم‌ها هست، خط برای کار استفاده شده یا کم‌کار بوده، و قرار انتقال چطور هماهنگ می‌شود. به انتقال فوری، سود قطعی، یا کمیاب بودن مطلق قول ندهید. اگر عجله دارید دلیلش را در یک جمله بگویید.
عکس اگر می‌گذارید باید از خود کارت باشد، نه یک تصویر تزئینی. عکس ثابت نمی‌کند مالک کیست. فقط کمک می‌کند خریدار ببیند کارت همراه آگهی هست یا نه.
بعد از زدن دکمه ثبت
آگهی را یک بار از چشم خریدار بخوانید. شماره، نوع، شهر و قیمت باید بدون توضیح اضافه فهمیده شوند. اگر بازار تکان خورد قیمت را در همان آگهی به‌روز کنید. فروش که انجام شد آگهی را ببندید. یک خط را هم‌زمان در چند آگهی نگذارید.
مسیر فرم اینجاست: /dashboard/sell. سهمیه و وضعیت آگهی را از همان پیشخوان می‌بینید، نه از یک پیام جدا.