ثبت آگهی سیم‌کارت اغلب پشت قیمت می‌ماند. فروشنده خط را می‌شناسد ولی نمی‌داند بازار این هفته چه می‌گوید. خالی گذاشتن تصمیم، بهتر از یک عدد قشنگ و بی‌مبناست. در فرم سیم زد قیمت یکی از فیلدهاست، پس باید عددی وارد شود. آن عدد را نقطه شروع گفت‌وگو بدانید نه مهر قطعیت، و فیلد قابل‌مذاکره را با همین نیت علامت بزنید.
عدد را از سه جا بیاورید: آگهی‌های باز با کد و الگوی نزدیک در /listings، گزارش کارشناسی اگر شماره ۰۹۱۲ است، و کف قیمتی که خودتان حاضرید زیر آن حرف نزنید. اگر این سه خیلی از هم دور بودند، آگهی را یک روز عقب بیندازید و مشابهت‌ها را دوباره بخوانید. عجله برای «فقط باشد بالا» بازدید بی‌کیفیت می‌آورد.
چه عددی انتخاب بدی است
خیلی پایین، برای اینکه پیام زیاد بگیرید، خریدارانی را می‌آورد که همان عدد را جدی گرفته‌اند. بعد که بالا می‌روید، گفت‌وگو به اتهام آگهی طعمه تبدیل می‌شود. خیلی بالا، بدون اینکه الگو واقعاً آن را توضیح دهد، آگهی را ساکت می‌کند. هر دو حالت از نخواندن آگهی‌های مشابه می‌آید.
قیمت پارسال یک فامیل، یا عددی که در گروه پیام‌رسان چرخیده، منبع نیست. بپرسید آن عدد برای کدام شماره و در چه تاریخی بوده است.
متن را با تردید قیمت قاطی نکنید
ننویسید «قیمت توافقی و مقطوع». یکی را انتخاب کنید. اگر مذاکره باز است، در توضیح بگویید چه چیزی برای شما قابل‌بحث است: زمان انتقال، شهر قرار، یا فاصله کوچک از عدد آگهی. نگویید هر پیشنهادی قبول است اگر نیست.
الگوی شماره را همچنان دقیق بنویسید. ندانستن قیمت مجوز مبهم نوشتن رقم‌ها نیست. خریدار باید بفهمد برای چه الگویی پیام می‌دهد.
بعد از چند پیام اصلاح کنید
اگر چند خریدار جدی همه گفتند عدد از بازار دور است، به‌جای بحث در چت، آگهی‌های همان روز را دوباره ببینید و قیمت همان آگهی را به‌روز کنید. آگهی دوم برای همان خط نسازید. مسیر فرم: /dashboard/sell.
ندانستن قیمت را در عنوان آگهی عذرخواهی نکنید. عنوان جای شماره و نوع خط است. تردید را فقط در فیلد مذاکره و یک جمله توضیح نشان دهید. خریدار اگر ببیند شما مشابهت‌ها را دیده‌اید و هنوز جا برای حرف گذاشته‌اید، جدی‌تر از وقتی پیام می‌دهد که عدد گرد و بی‌دلیل وسط صفحه باشد. اگر بعد از چند روز هنوز هیچ مشابهی پیدا نکردید، آگهی را منتشر نکنید و اول از کارشناسی همان شماره یک برآورد بگیرید.