الگوی شبیه تاریخ روز و ماه از خانواده معنی است، نزدیک به سال شمسی، با این فرق که معمولاً کوتاه‌تر و مبهم‌تر است. نمونه آموزشی ۰۹۱۲۱۰۱۰۴۵۶ خط بازار نیست. تکه ۰۱۰۱ را کسی ممکن است یکم ماه اول بخواند و کسی دیگر فقط دو جفت صفر و یک. هر دو خواندن ممکن است. آگهی باید بگوید کدام خانه‌ها را تاریخ می‌گیرید و با چه ترتیبی: روز بعد ماه، یا ماه بعد روز.
ترتیب را خود شماره ثابت نمی‌کند. در نوشتن عددی، ۰۱۱۲ می‌تواند روز یازدهم ماه دوازدهم باشد یا ماه اول و روز دوازدهم، بسته به عادتی که شما دارید. این ابهام را پنهان نکنید. اگر فقط یک ترتیب برای شما آشناست، همان را بگویید و بپذیرید خریدار شاید ترتیب دیگر را ببیند یا هیچ تاریخی نبیند.
چه تکه‌ای شبیه تاریخ است و چه تکه‌ای نیست
روز از ۰۱ تا ۳۱ و ماه از ۰۱ تا ۱۲، اگر بخواهید خوانش تقویمی سخت‌گیرانه باشد. تکه ۰۴۳۲ روز ۴ ماه ۳۲ نیست. تکه ۰۰۱۵ ماه صفر ندارد. نمونه آموزشی ۰۹۱۲۱۹۹۳۲۱۰ اگر کسی ۹۹ را روز بخواند، از تقویم بیرون است مگر اینکه صریحاً بگویید این تاریخ نیست و فقط شبیه عدد گرد است. سخت‌گیری اینجا جلوی آگهی شاعرانه را می‌گیرد.
صفر اول روز یا ماه اگر در شماره نیامده باشد، تاریخ ناقص است. خیلی از شماره‌ها ۱۲ را دارند بدون صفر ماه. گفتن «دوازدهم» برای رقم ۱۲ ممکن است، ولی با تاریخ چهاررقمی ۰۱۱۲ یکی نیست. طول تکه را دقیق بگویید: دو رقم، سه رقم، یا چهار رقم.
پیش‌شماره ۰۹۱۲ تاریخ شخصی شما نیست. کد ممکن است تصادفاً رقم اول تکه باشد. اگر چنین شد، بگویید کد داخل این خوانش افتاده و عرف کد سر جایش است: کد ۱ معمولاً خواسته‌تر، ۲ تا ۸ پله‌پله آرام‌تر، کد ۹ مرجع، کد ۰ عموماً کم‌خواسته‌تر از کد ۹. تاریخ این نردبان را عوض نمی‌کند.
ابهام را چطور در جمله بیاورید
جمله سالم: «این چهار رقم را من به شکل روز و ماه می‌خوانم و می‌دانم ممکن است شما نخوانید.» جمله ناسالم: «تاریخ تولد کمیاب بازار.» کمیابی تاریخ در این راهنما ادعا نمی‌شود. شخصی بودن را حفظ کنید. اگر تاریخ برای کسب‌وکار شما روز افتتاح است، همان را بگویید تا خریدار بفهمد معنی مال شماست نه مال عدد.
گاهی تکه هم تاریخ است و هم تکرار، مثل ۰۱۰۱ که دو جفت هم هست. در این حالت الگوی ریاضی را اصل بگیرید، چون بدون شرح حال هم دیده می‌شود، و تاریخ را خوانش دوم کنید. دو اسم روی یک تکه، اگر هر دو واقعاً هست، قابل‌دفاع است. اگر تاریخ فقط با زور دیده می‌شود، اسم دوم را بردارید.
جای تکه در به‌خاطرسپاری اثر دارد. ته شماره دیرتر فراموش می‌شود. وسط را باید در دیکته شکار کرد. اگر تاریخ وسط است، وعده ندهید که مشتری بار اول می‌فهمد. یک بار خودتان وسط مکالمه شماره را بگویید و ببینید طرف مقابل تاریخ را درمی‌آورد یا نه.
این الگو معامله را عوض نمی‌کند
نوع خط، مالک و شهر قرار از تاریخ داخل رقم درنمی‌آیند. پیش‌شماره محل زندگی نیست. خط دائمی معمولاً جدی‌تر از اعتباری دنبال می‌شود. تاریخ قشنگ روی خط گنگ، آماده واریز نیست. برچسب رند یا نیمه‌رند هم الزاماً به‌خاطر تاریخ نمی‌آید. برچسب را با شکل ریاضی چک کنید.
قیمت از روز و ماه ساخته نمی‌شود. دو نفر که هر دو یکم فروردین را در شماره می‌بینند، هنوز ممکن است سر کد و نوع خط توافق نکنند. جهت کیفی این است که تکه آشنا برای حلقه خودتان دیکته را کوتاه می‌کند. بیرون از حلقه، مزیت آب می‌رود.
الگوی شبیه تاریخ را با نشان دادن خانه و گفتن ترتیب روز و ماه معرفی کنید. اگر خریدار ترتیب را نپذیرفت، الگو را به زور نگه ندارید. رقم‌ها می‌مانند و خوانش تاریخی ممکن است فقط مال شما باشد. همین صداقت، آگهی را قابل‌اعتمادتر از صفت کمیاب می‌کند.