تا انتقال مالکیت، صاحب خط شمایید. قبول کردن قیمت در چت، بلوکه کردن نوبت دفتر، حتی گرفتن بیعانه، هیچ‌کدام این واقعیت را عوض نمی‌کند. نگه‌داشتن خط در این فاصله یعنی دو کار ساده: سیم یا دسترسی eSIM پیش خودتان بماند، و کاری نکنید که خریدار یا شخص ثالث بتواند با آن شماره پیامک و تماس بگیرد. مرحله رسمی همان است که هر دو با کارت ملی و سیم به دفتر پیشخوان یا باجه اپراتور بروید.
این فاصله گاهی چند ساعت است و گاهی چند روز. هر چه طولانی‌تر شود، وسوسه «خب سیم را بده تا راحت شود» بیشتر می‌شود. همان وسوسه را رد کنید. کارت دست خریدار، بدون انتقال، برای شما یعنی از دست دادن کنترل شماره‌ای که هنوز به نام شماست و برای او یعنی پرداختن برای چیزی که هنوز مالک نشده.
سیم را کجا نگه دارید
سیم فیزیکی را در گوشی خودتان یا در جای مشخص خانه نگه دارید، نه در پاکت آماده پست. روز قرار، همان سیم را با خودتان ببرید و قبل از حرکت یک بار شماره را بخوانید تا مطمئن شوید همان آگهی است. نمونه آموزشی ۰۹۱۲۳۰۰۰۰۴۵ اگر آگهی شده، باید همان روی گوشی بیاید، نه سیم قدیمی کشو.
اگر eSIM است، پروفایل را برای خریدار نفرستید تا وقتی در فرآیند انتقال با اپراتور به توافق نرسیده‌اید. فوروارد کردن QR در چت، نسخه دیجیتال همان پست کردن سیم است. تا انتقال مالکیت، دسترسی دیجیتال را هم مثل کارت پلاستیکی پیش خودتان نگه دارید و در آگهی از اول بگویید که خط eSIM است تا خریدار انتظار پاکت نداشته باشد.
خط را در این فاصله خاموش نکنید اگر لازم است خودتان کد یا تماس اپراتور را ببینید، و اگر خاموش می‌کنید بدانید کجا روشن می‌شود. گم کردن سیم بین روز توافق و روز دفتر، معامله را بدون مقصر بیرونی به هم می‌ریزد. یک جای ثابت بهتر از جابه‌جایی بین کیف‌هاست.
حساب‌ها و پیامک هنوز مال شماست
تا سند نخورده، پیامک بانکی و رمز ورود هنوز به همین شماره می‌آید. پس در روزهای قبل، شماره را در سرویس‌هایی که به آن وصل‌اند عوض کنید. این کار را به بعد از تحویل سیم موکول نکنید. تا انتقال مالکیت اگر سیم از دستتان خارج شود و سیم‌کارت هنوز به سرویس‌های شما وصل باشد، ضرر از قیمت خط بزرگ‌تر می‌شود.
به خریدار بگویید تا روز دفتر، تماس‌های شخصی شما ممکن است برقرار شود و او نباید انتظار داشته باشد از همین حالا خط «خالی» باشد. بعد از انتقال، مخاطبان قدیمی را شما به شماره جدیدتان هدایت می‌کنید. این جمله انتظار را واقعی می‌کند و بهانه زود گرفتن سیم را هم کم می‌کند.
اگر خط اعتباری است و باید شارژ بماند تا قطع نشود، همان را خودتان انجام دهید. نگذارید خریدار با شارژ کردن از راه دور، احساس مالکیت کند. هزینه کوچک شارژ در این فاصله با دردسر قطع شدن سر قرار قابل مقایسه نیست. نوع خط را هم در این مدت در آگهی عوض نکنید. واقعیت که عوض نشده.
روز قرار
سیم را فقط وقتی از دست بدهید که انتقال در همان محل انجام شده یا دقیقاً طبق روال دفتر جلو رفته. پول اصلی را هم به همان لحظه گره بزنید، نه به شب قبل. تا انتقال مالکیت، آگهی را نبندید. اگر قرار لغو شد، خط باید هنوز پیش شما و صفحه هنوز قابل استفاده باشد.
اگر خریدار خواست یک ساعت زودتر سیم را در کافه بگیرد و «با هم برویم دفتر»، می‌توانید همراه هم از کافه تا دفتر بروید، نه اینکه سیم را بدهید و جدا شوید. همراهی کوتاه اشکال ندارد. جدا شدن از سیم اشکال دارد. فرق این دو را در پیام هم بگویید تا سر قرار غافلگیر نشود.
بعد از انجام انتقال، تازه خط از نظر شما تحویل شده و آگهی را می‌بندید. تا آن لحظه، نگه داشتن دسترسی یک بی‌اعتمادی شخصی نیست. ترتیب عادی معامله است. خریدار دقیق همین ترتیب را می‌خواهد، چون خودش هم نمی‌خواهد برای خطی پول بدهد که هنوز به نام فروشنده است و دست یک نفر سوم.