وقتی چند آگهی خرید سیم‌کارت را کنار هم می‌گذارید، چشم اول به قیمت می‌رود و بقیه خانه‌ها را نادیده می‌گیرد. دو خط با قیمت نزدیک می‌توانند یکی دائمی و دیگری اعتباری باشند، یکی کد قدیمی‌تر و دیگری بلوک تازه‌تر، یکی در شهر شما و دیگری چند صد کیلومتر دورتر. مقایسه درست یعنی همین خانه‌ها را هم‌عرض بنویسید و فقط بعد از آن به قیمت برگردید. صفحه فهرست، جای همین کنار هم دیدن است: /listings
یک برگه با پنج ستون کافی است: عدد کامل، کد، الگو، نوع خط، شهر. قیمت ستون ششم است نه ستون اول. سه نمونه آموزشی زیر را فقط برای تمرین ستون‌ها می‌آوریم، نه به‌عنوان موجودی واقعی. هدف این است که روش را یاد بگیرید و بعد روی آگهی زنده همان ستون‌ها را پر کنید.
ستون عدد و ستون کد
عدد را کامل بنویسید، نه خلاصه آگهی. نمونه آموزشی الف ۰۹۱۲۱۳۴۵۱۳۴، نمونه ب ۰۹۱۲۹۳۴۵۹۳۴، نمونه ج ۰۹۱۲۰۳۴۵۰۳۴. رقم بلافاصله بعد از ۰۹۱۲ کد است. الف کد ۱ است، ب کد ۹، ج کد ۰. در عرف بازار کد ۱ قدیمی‌ترین و معمولاً پرخواسته‌ترین بلوک است، کدهای ۲ تا ۸ پله‌پله پایین‌تر می‌آیند، کد ۹ مرجع مقایسه است و کد ۰ عموماً از کد ۹ کم‌خواسته‌تر حساب می‌شود. اگر قیمت الف و ج یکی باشد، یکی نیستند. ستون کد این تفاوت را قبل از چانه‌زنی نشان می‌دهد.
عدد را رقم به رقم از آگهی کپی کنید. گرد کردن یا گفتن «همه ۱۳۴۵ دارند» مقایسه را خراب می‌کند. اگر فروشنده در عنوان یک عدد نوشته و در توضیح عدد دیگری، آن ردیف را تا روشن شدن حذف کنید. مقایسه روی عدد دوپهلو ممکن نیست. یک ردیف ناقص بهتر از یک ردیف حدسی است.
ستون الگو را با چشم خودتان پر کنید
در هر سه نمونه، تکه ۳۴۵ تکرار شده ولی جای آن فرق دارد. این شباهت ظاهری است نه برابری. ببینید تکرار است، ردیف است، آینه است، صفر ته شماره است، تکه شبیه تاریخ است، رقم‌های متفاوت کم‌اند، یا ته شماره یکدست است. برچسب ابررند، رند، نیمه‌رند و معمولی را در ستون بنویسید اگر آگهی نشان داده، ولی جایگزین نگاه خودتان نکنید. اگر برچسب هست و شما الگو را نمی‌بینید، از فروشنده بخواهید کدام بخش را دلیل قیمت می‌داند و همان را در ستون یادداشت کنید.
الگویی که به کار شما نمی‌آید را حتی اگر قوی باشد کم‌رنگ کنید. اگر شماره را از روی کارت کپی می‌کنید، آینه بودن ممکن است مهم نباشد. اگر پای تلفن دیکته می‌کنید، ردیف طولانی ممکن است غلط شنیده شود. کنار الگو یک کلمه بنویسید: شنیداری یا چاپی. مقایسه بدون این کلمه، شما را به سمت کمیابی‌ای می‌برد که در کار روزانه‌تان استفاده نمی‌شود.
ستون نوع خط و ستون شهر
برای هر ردیف بنویسید دائمی یا اعتباری یا نامعلوم. نامعلوم یعنی هنوز نباید قیمت‌ها را مقایسه کنید. خط دائمی به نام مشترک ثبت می‌شود و این بازار عمدتاً همان را قیمت می‌کند. خط اعتباری ممکن است بدون شارژ در بازه اپراتور غیرفعال شود. اگر یک آگهی دائمی است و دیگری اعتباری، اختلاف قیمتشان به‌تنهایی تخفیف نیست. ممکن است دارید دو جنس مختلف را کنار هم می‌گذارید.
شهر را هم بنویسید و کنارش بگویید می‌توانید برای دفتر بروید یا نه. آگهی ارزان در شهری که این ماه نمی‌رسید، برای این ماه گزینه نیست. انتقال معمولاً با حضور دو طرف، کارت ملی و سیم‌کارت در دفتر پیشخوان دولت یا باجه رسمی اپراتور است. هزینه سفر و وقت را ذهنی کنار قیمت بگذارید، بدون اینکه عدد ساختگی برای کارمزد دفتر بتراشید. اگر شهر نامعلوم است، ستون خالی بماند.
حالا به قیمت برگردید
فقط ردیف‌هایی را قیمت‌گذاری کنید که چهار ستون اولشان پر و با نیاز شما سازگار است. بین آن‌ها، ارزان‌تر بودن یک نکته است نه حکم. اگر ردیف گران‌تر کد متناسب‌تر یا الگوی گفتنی‌تر دارد، تفاوت را بپرسید نه اینکه خودکار حذفش کنید. اگر هیچ ردیفی ستون‌هایش پر نیست، آگهی تازه باز کنید. تصمیم روی جدول خالی، همان تصمیم عجولانه اول است.
برگه را نگه دارید تا جلسه. هر چه فروشنده گفت با ستون‌ها یکی نبود، ردیف را خط بزنید. چند آگهی خرید سیم‌کارت وقتی درست کنار هم قرار می‌گیرند که بتوانید دلیل حذف هر کدام را در یک کلمه بگویید: کد، الگو، اعتباری، شهر، یا قیمت خارج از سقف. کلمه‌ای که ندارید، یعنی هنوز مقایسه تمام نشده.