خرید سیم‌کارت دست‌دوم با خریدن یک شماره تازه از باجه فرق دارد. خط سابقه دارد: به نام کسی ثبت شده، شاید سال‌ها زنگ خورده، و شاید در ذهن مشتری‌های یک مغازه مانده باشد. این سابقه هم جذاب است و هم سؤال‌ساز. جذاب است چون شماره ممکن است الگوی خوبی داشته باشد. سؤال‌ساز است چون باید معلوم شود چه کسی حق انتقال دارد و خط همانی است که در آگهی آمده.
بازار سیم زد روی خط ۰۹۱۲ است. دست‌دوم بودن را پنهان نکنید و از فروشنده هم نخواهید پنهان کند. خط نوِ باجه و خط کارکرده مسیر انتقال یکسانی ندارند. شما مسیر دوم را می‌روید.
چهار چیزی که باید همراه باشد
اول خود شماره، روی کارت یا روی دستگاه، برابر با آگهی. دوم روشن بودن دائمی یا اعتباری. سوم حضور کسی که خط به نام اوست، یا جواب روشنی از دفتر پیشخوان که بدون آن شخص انتقال ممکن است یا نه. چهارم قرار مشخص برای همان مراجعه. اگر یکی از این چهارتا نیست، واریز کامل را همان روز انجام ندهید.
بدهی احتمالی، مسدود بودن، یا خدمات متصل به خط را از فروشنده بپرسید و اگر جواب مبهم بود از خود اپراتور یا باجه بخواهید قبل از پول وضعیت را بگوید. این متن فهرست مدارک رسمی نمی‌سازد، چون آن فهرست را باجه همان روز دقیق‌تر از یک مقاله می‌گوید.
سابقه استفاده را چطور بشنوید
بپرسید خط کار روزمره بوده، خط تبلیغات بوده، یا سال‌ها خاموش در کشو مانده. هیچ‌کدام به‌تنهایی قیمت را خراب یا درست نمی‌کند. خط تبلیغات ممکن است تماس ناخواسته داشته باشد. خط کم‌کار ممکن است برای خریدار بعدی تمیزتر به نظر برسد. جواب را یادداشت کنید تا بعداً با حرف دیگری عوض نشود.
اگر شماره را برای کسب‌وکار می‌خواهید، آزمون جدا این است که مشتری بتواند آن را بگوید. الگوی خیلی شلوغ ممکن است در کلکسیون جذاب باشد و پای صندوق اشتباه شنیده شود.
پول و انتقال
پرداخت کامل قبل از اینکه دو طرف با کارت ملی و خود خط به دفتر برسند، خریدار را جلو می‌اندازد. بسیاری مبلغ را به همان حضور گره می‌زنند. اگر پرداخت را دو تکه کردید، بنویسید هر تکه برای چیست. این یادداشت عادت معاملاتی است، نه وکالت‌نامه آماده.
آگهی‌های دست‌دوم ۰۹۱۲ را در /listings مقایسه کنید و اگر الگو برایتان گنگ است قبل از قرار از /karshenasi گزارش بگیرید.